Po ustaleniu głównego zagrożenia technologicznego kolejnym etapem analizy jest ocena produktów powstających podczas pożaru baterii litowo-jonowych.

Jest to jeden z najczęściej pomijanych elementów raportów OOŚ dotyczących instalacji magazynowania oraz przetwarzania baterii Li-ion.

Dlaczego analizujemy emisję HF?

Elektrolity stosowane w bateriach litowo-jonowych mogą zawierać związki fluoru. Podczas rozkładu termicznego lub pożaru mogą powstawać substancje niebezpieczne, między innymi:

  • fluorowodór (HF),
  • tlenek węgla (CO),
  • dwutlenek węgla (CO₂),
  • fosforylofluorek (POF₃),
  • lotne związki organiczne,
  • aerozole oraz pyły zawierające metale ciężkie.

Produkty te mogą stanowić zagrożenie zarówno dla osób prowadzących akcję ratowniczo-gaśniczą, jak również dla środowiska oraz osób znajdujących się poza terenem zakładu.

Dlatego ocena ich emisji stanowi jeden z podstawowych elementów analizy bezpieczeństwa instalacji wykorzystujących baterie litowo-jonowe.

Jakie pytania powinien zadać ekspert?

Podczas analizy raportu sprawdzamy między innymi:

  • Czy zidentyfikowano wszystkie produkty rozkładu termicznego baterii?
  • Czy przeanalizowano możliwość emisji fluorowodoru (HF)?
  • Czy oszacowano ilość emitowanych substancji niebezpiecznych?
  • Czy wykonano modelowanie rozprzestrzeniania gazów toksycznych?
  • Czy określono strefy potencjalnego oddziaływania poza granicami zakładu?
  • Czy oceniono wpływ warunków meteorologicznych na rozprzestrzenianie chmury toksycznej?
  • Czy oceniono zagrożenie dla mieszkańców oraz służb ratowniczych?

Co wykazała analiza raportu?

W analizowanym raporcie opisano produkty spalania gazu propan-butan, wskazując przede wszystkim możliwość powstawania tlenku węgla oraz dwutlenku węgla.

Nie przedstawiono natomiast odrębnej analizy produktów rozkładu termicznego baterii litowo-jonowych.

W szczególności nie odniesiono się do:

  • emisji fluorowodoru (HF),
  • emisji fosforylofluorku (POF₃),
  • emisji lotnych produktów rozkładu elektrolitu,
  • emisji aerozoli zawierających metale,
  • modelowania rozprzestrzeniania substancji toksycznych.

Dlaczego ma to znaczenie?

Fluorowodór jest gazem silnie toksycznym i żrącym.

Podczas pożaru baterii litowo-jonowych może powstawać w ilościach zależnych od rodzaju baterii, ich stanu naładowania, składu elektrolitu, ilości materiału objętego pożarem oraz warunków prowadzenia akcji gaśniczej.

W przeciwieństwie do klasycznych pożarów materiałów palnych analiza pożaru baterii Li-ion nie może ograniczać się wyłącznie do emisji tlenku i dwutlenku węgla.

Brak identyfikacji fluorowodoru może prowadzić do niedoszacowania rzeczywistego zagrożenia dla ludzi oraz środowiska.

Przykład obliczenia przesiewowego emisji HF

Poniższy przykład ma charakter edukacyjny. Dane wejściowe są hipotetyczne i służą przedstawieniu metodyki wykonywania obliczeń przesiewowych dla scenariusza pożaru baterii litowo-jonowych.

Celem obliczenia jest odpowiedź na pytanie:

Czy toksyczna chmura HF może potencjalnie wykraczać poza teren zakładu?

Schemat obliczeń emisji fluorowodoru HF i dyspersji atmosferycznej po pożarze baterii litowo-jonowych
Rysunek 1. Przykładowy schemat obliczeń emisji fluorowodoru HF i oceny jego rozprzestrzeniania podczas pożaru baterii litowo-jonowych.

Schemat obliczeń

Baterie Li-ion → thermal runaway → emisja HF → model smugi Gaussa → stężenie HF → ocena ryzyka

Założenia przykładowego scenariusza

Na potrzeby przykładu przyjęto następujące dane:

  • masa baterii objęta pożarem: 1 Mg oraz 25 Mg,
  • energia właściwa baterii: 150 Wh/kg,
  • emisja fluorowodoru: 20–200 mg/Wh,
  • czas emisji: 30 minut,
  • prędkość wiatru: 3 m/s,
  • klasa stabilności atmosfery: D,
  • wysokość emisji: 5 m.

Krok 1. Wyznaczenie ilości emitowanego HF

Energię zgromadzoną w bateriach oblicza się z zależności:

Bilans emisji fluorowodoru HF podczas pożaru baterii litowo-jonowych

Rysunek 2. Zależności stosowane do przesiewowego oszacowania energii baterii, masy emitowanego HF oraz intensywności emisji.

E = m × e

gdzie:

E – energia zgromadzona w bateriach [Wh]

m – masa baterii [kg]

e – energia właściwa baterii [Wh/kg]

Dla 1 Mg baterii:

E = 1000 kg × 150 Wh/kg = 150 000 Wh

Masę emitowanego fluorowodoru można oszacować ze wzoru:

MHF = E × EF

gdzie:

MHF – masa emitowanego HF [mg]

E – energia zgromadzona w bateriach [Wh]

EF – współczynnik emisji HF [mg/Wh]

Dla przyjętych założeń otrzymujemy:

Przykładowe obliczenie emisji fluorowodoru HF dla 1 Mg baterii litowo-jonowych podczas pożaru
Rysunek 3. Przykładowe oszacowanie emisji fluorowodoru HF dla pożaru 1 Mg baterii litowo-jonowych.
ScenariuszSzacowana emisja HF
1 Mg baterii3–30 kg
10 Mg baterii30–300 kg
25 Mg baterii75–750 kg

Krok 2. Wyznaczenie intensywności emisji

Zakładając równomierną emisję przez 30 minut:

Q = MHF / t

gdzie:

Q – intensywność emisji [mg/s]

MHF – masa emitowanego HF [mg]

t – czas emisji [s]

Dla 1 Mg baterii i emisji 3 kg HF:

Q = 3 000 000 mg / 1800 s = 1667 mg/s

Dla 1 Mg baterii i emisji 30 kg HF:

Q = 30 000 000 mg / 1800 s = 16 667 mg/s

Krok 3. Model rozprzestrzeniania – smuga Gaussa

Do oszacowania stężenia w osi smugi można wykorzystać klasyczny model smugi Gaussa.

Ogólny wzór modelu smugi Gaussa dla rozprzestrzeniania fluorowodoru HF
Rysunek 4. Ogólna postać modelu smugi Gaussa stosowanego do przesiewowej oceny stężenia substancji w powietrzu.

Wzór ogólny:

C(x,y,z) = [Q / (2πuσyσz)] × exp[-y²/(2σy²)] × {exp[-(z-H)²/(2σz²)] + exp[-(z+H)²/(2σz²)]}

Dla osi smugi przy powierzchni terenu, czyli dla y = 0 oraz z = 0, wzór upraszcza się do postaci:

Uproszczony model smugi Gaussa dla stężenia fluorowodoru HF przy powierzchni terenu
Rysunek 5. Uproszczona postać modelu smugi Gaussa dla osi smugi przy powierzchni terenu.

C(x,0,0) = [Q / (πuσyσz)] × exp[-H²/(2σz²)]

gdzie:

C – stężenie substancji w powietrzu [mg/m³]

Q – intensywność emisji [mg/s]

u – prędkość wiatru [m/s]

σy – współczynnik dyspersji poziomej [m]

σz – współczynnik dyspersji pionowej [m]

H – efektywna wysokość emisji [m]

x – odległość od źródła emisji [m]

y – odległość poprzeczna od osi smugi [m]

z – wysokość punktu obliczeniowego [m]

Współczynniki dyspersji Pasquilla-Gifforda

Dla klasy stabilności atmosfery D można przyjąć przykładowe zależności:

Współczynniki dyspersji Pasquilla Gifforda dla klasy stabilności atmosfery D
Rysunek 6. Przykładowe współczynniki dyspersji atmosferycznej Pasquilla–Gifforda dla neutralnej klasy stabilności atmosfery D.

σy = 0,08x(1 + 0,0001x)^(-0,5)

σz = 0,06x(1 + 0,0015x)^(-0,5)

gdzie:

x – odległość od źródła emisji [m]

Zasięg oddziaływania wyznacza się poprzez obliczenie stężenia C dla kolejnych odległości x i porównanie wyniku z przyjętym kryterium oceny, np. progiem toksycznym, wartością odniesienia lub poziomem alarmowym.

Przykładowe wyniki obliczeń

Scenariusz: pożar 1 Mg baterii

Odległość od źródłaHF – wariant niskiej emisjiHF – wariant wysokiej emisji
50 mok. 3,5 mg/m³ok. 34 mg/m³
100 mok. 2,7 mg/m³ok. 27 mg/m³
200 mok. 1,0 mg/m³ok. 9,5 mg/m³
500 mok. 0,2 mg/m³ok. 2,0 mg/m³
1000 mok. 0,06 mg/m³ok. 0,6 mg/m³

Scenariusz: pożar 25 Mg baterii

Odległość od źródłaHF – wariant niskiej emisjiHF – wariant wysokiej emisji
50 mok. 86 mg/m³ok. 861 mg/m³
100 mok. 67 mg/m³ok. 666 mg/m³
200 mok. 24 mg/m³ok. 237 mg/m³
500 mok. 4,9 mg/m³ok. 49 mg/m³
1000 mok. 1,5 mg/m³ok. 15 mg/m³
1500 mok. 0,8 mg/m³ok. 7,9 mg/m³

Interpretacja wyników

Przykład pokazuje, że przy scenariuszu większego pożaru baterii litowo-jonowych oddziaływanie fluorowodoru może potencjalnie wykraczać poza teren zakładu.

Oznacza to, że w raporcie OOŚ nie powinno się poprzestawać na ogólnym stwierdzeniu, że skutki pożaru będą lokalne. Takie twierdzenie powinno zostać poparte analizą scenariusza awaryjnego oraz obliczeniami rozprzestrzeniania substancji toksycznych.

W praktyce inwestor może ograniczyć zasięg oddziaływania poprzez właściwe rozwiązania techniczne i organizacyjne, takie jak:

  • ograniczenie maksymalnej ilości baterii w jednej strefie pożarowej,
  • podział magazynu na mniejsze strefy,
  • zastosowanie przegród pożarowych,
  • separację baterii uszkodzonych,
  • ograniczenie efektu domina,
  • systemy detekcji i monitoringu,
  • właściwą wentylację,
  • procedury postępowania z bateriami o nieznanym stanie technicznym.

To właśnie takie rozwiązania powinny zostać opisane i uzasadnione w raporcie OOŚ.

Wniosek eksperta

W naszej ocenie raport nie przedstawia kompleksowej analizy emisji substancji toksycznych charakterystycznych dla pożaru baterii litowo-jonowych.

Opis produktów spalania odnosi się głównie do gazu propan-butan, natomiast pomija analizę produktów rozkładu elektrolitów stosowanych w bateriach Li-ion, w tym fluorowodoru (HF).

Przykładowe obliczenie przesiewowe wskazuje, że zasięg oddziaływania HF może potencjalnie wykraczać poza teren zakładu. W związku z tym twierdzenie o wyłącznie lokalnym charakterze oddziaływania pożaru powinno zostać uzasadnione obliczeniowo.

Organ administracji powinien mieć możliwość oceny, czy inwestor właściwie ograniczył scenariusz największej wiarygodnej awarii, w szczególności przez podział magazynu na strefy, ograniczenie efektu domina oraz wskazanie maksymalnej ilości baterii mogącej uczestniczyć w jednym zdarzeniu.

Co powinien zawierać raport?

W naszej ocenie raport powinien zostać uzupełniony między innymi o:

  • identyfikację produktów rozkładu termicznego baterii,
  • oszacowanie ilości emitowanego fluorowodoru (HF),
  • analizę emisji innych gazów toksycznych,
  • modelowanie rozprzestrzeniania chmury toksycznej,
  • ocenę wpływu na ludzi oraz środowisko,
  • analizę stref pożarowych,
  • ocenę możliwości efektu domina,
  • ocenę skuteczności proponowanych środków bezpieczeństwa.

Czy można wykonać takie obliczenia dla konkretnej inwestycji?

Tak.

Hazards Control wykonuje modelowanie scenariuszy awaryjnych dla rzeczywistych danych technologicznych inwestora, z uwzględnieniem:

  • ilości baterii,
  • rodzaju ogniw,
  • stopnia naładowania baterii,
  • geometrii magazynu,
  • podziału na strefy pożarowe,
  • lokalizacji najbliższej zabudowy,
  • warunków meteorologicznych,
  • ukształtowania terenu,
  • zastosowanych zabezpieczeń technicznych i organizacyjnych.

Źródła metodyczne

Model smugi Gaussa jest klasycznym modelem wykorzystywanym do przesiewowej oceny rozprzestrzeniania zanieczyszczeń w atmosferze. Dokumentacja programu ALOHA, opracowanego przez NOAA oraz EPA, opisuje zastosowanie modelu Gaussa dla dyspersji gazów w warunkach pasywnych. Współczynniki dyspersji atmosferycznej mogą być wyznaczane z wykorzystaniem metodyki Pasquilla-Gifforda.

Wybrane źródła:

  • NOAA/EPA, ALOHA Technical Documentation, Areal Locations of Hazardous Atmospheres.
  • US EPA, ALOHA Software – CAMEO Chemicals Suite.
  • Pasquill F., Atmospheric Diffusion.
  • Gifford F.A., Atmospheric Dispersion Calculations.
  • Turner D.B., Workbook of Atmospheric Dispersion Estimates.
  • Larsson F. i in., Toxic fluoride gas emissions from lithium-ion battery fires.

Kolejny etap analizy

Sama identyfikacja emisji gazów toksycznych nie jest wystarczająca.

Kolejnym krokiem jest odpowiedź na pytanie:

Czy raport prawidłowo ocenia wpływ pożaru baterii litowo-jonowych na środowisko gruntowo-wodne oraz skutki wykorzystania wód gaśniczych podczas akcji ratowniczej?